فاطمه ( عليها السلام ) گفته كه : من خانه تو را بر اين كسان كه رأس ورئيس شان جناب أمير ( عليه السلام ) بوده ، خواهم سوخت - نقل مىكند ، آرى اگر به اصطلاح أهل سنت عبارت از حسن ملاطفت ، قهر وزجر وخشونت وايذا وايلام است ، البتة جاى كلام نيست ! والا ظاهر است كه حسن ملاطفت كجا وخشونت وايذا وايلام كجا ! ونيز ولى الله - از غايت وقاحت ونهايت عناد وعدم تدبر جوانب وأطراف - اين روايت را دگرباره هم از مناقب عمر بن الخطاب شمرده ، وآن را از دلايل تهذيب وتثقيف ( 1 ) آن اَفظّ غليظ رعيت خود را دانسته ، وغرضش اين است كه چون از جناب أمير ( عليه السلام ) ، وديگر اَتباع آن جناب تخلف از حق وصواب وخروج از جاده شريعت به عمل آمد ، لهذا عمر ايشان را به ترهيب وتخويف وايعاد وايلام از اين امر باطل باز داشت ، وبه سوى امر حق آورده ، وچون اين غرض باطل دامن گير أو شده ، به اهتمام تمام اثبات كمال صحت آن نموده ، چنانچه در فضائل عمر گفته : وثثقيفه . . . رعيّته متواتر المعنى . . وبعدِ آن چند حديث - يكى متضمن تنبيه عمر وتعريض أو بر عثمان به جهت تأخير در حضور صلات جمعه وترك غسل جمعه ; وديگرى متضمن

--> 1 . تثقيف : راست كردن نيزه ، تعليم وتهذيب وتلطيف كودك . مراجعه شود به لغت نامه دهخدا .